 |
| Meet Home Movies |
| Competition, Jury, Awards |
| 27-29 maart: Luke Fowler en Lee Patterson in Gent |
|
Dit weekend bereiden beide kunstenaars hun performance op het komende Courtisane Festival voor. “Draw a Straight Line and Follow it” is de enige instructie die La Monte Young meegeeft in zijn Composition 1960 #10. Patterson en Fowler nemen de instructies van deze conceptualist letterlijk op. Zij zullen in één rechte lijn een tocht maken door Gent en leggen dat vast in beeld en geluid. Het resultaat wordt samengebracht in een live performance tijdens het festival (An evening on...Landscapes, 24 april, Vooruit). LUKE FOWLER Voor zijn installaties en video’s maakt Fowler veelvuldig gebruik van foto’s, muziek , found footage en vergeten gewaand beeldmateriaal uit archieven. Op die manier ontstaat een multimediale collage die de grens tussen documentaire en videokunst doet vervagen en die een nieuw licht werpt op de onderwerpen waarover Fowler zich buigt. De voorkeur van de kunstenaar gaat hierbij uit naar verhalen uit de marge. Zo portretteert Fowler in The Way Out (2003) Xento Jones, een obscure punkrocker uit de jaren tachtig. In andere films maken wij dan weer kennis met de baanbrekende kijk op psychiatrie van de Schot R.D. Laing (What you see is where you’re at, 2001 en The Nine Monads of David Bell, 2007). Luke Fowler exposeert wereldwijd, werk van hem was onder andere te zien in het Tate Britain en op de biënnale van Venetië. Vorig jaar nog, won Fowler de eerste Jarman Award voor videokunst. Ook in de alternatieve muziekscene is Fowler een bekend figuur. Hij speelt in twee bandjes, Rude Pravo en Lied Music, en is de drijvende kracht achter SHADAZZ, een multimediaplatform dat onder andere experimentele elektronische muziek uitbrengt en een link wil zijn tussen kunstenaars en artiesten. Fowler woont en werkt in Glasgow. LEE PATTERSON Lee Patterson is een in Prestwich (bij Manchester) gevestigde ‘geluidskunstenaar’ en improvisatiemuzikant. Patterson zegt: “Following on from Cages' 4'33", I've come to realise that both music and noise are entirely context specific and that music arises from a framework of specific listening.” Voor de artiest kan een resem mooie geluiden – muziek – dus evengoed gevonden worden in de meest banale plaatsen. Het is slechts een zaak van je ervoor open te stellen. Daarom zul je Patterson vaak aantreffen in de buitenlucht, met zijn contactmicrofoon of hydrofoon in de aanslag, speurend naar interessante en misschien wel nooit voorheen ontdekte geluiden. Het materiaal dat Patterson op deze manier verzamelt, gebruikt hij tijdens optredens of bij installaties. |
